Het was even wennen om vroeg op te staan, maar ik was uiteraard op tijd aanwezig op mijn stageplek. Na wat zoekwerk vond ik mijn begeleidster, ik stelde mij voor en ontmoette de collega’s van de afdeling. Eerst werd mij goed uitgelegd hoe de dag eruit zo zien, om vervolgens de rapportage (patiëntendossier, red.) te lezen.

De 1^e patiënt kwam binnen gewandeld, het was een vrouw die al veel zelfstandig deed. Zij stelde de dialysemachine zelf in! Ik wist niet, dat er hemodialyse patiënten waren die dat deden. Daar was de peritoneaal (buikspoeling) voor, dacht ik. Tenminste, zo interpreteerde ik het tijdens mijn voorbereiding. Het was erg mooi om de theoretische kennis die je hebt opgedaan terug te zien in de praktijk. Neem bijvoorbeeld de shunt: een aangebrachte verbinding tussen een arterie en vene. Doordat de vene arteriële druk krijg aangevoerd, wordt de ene vene “sterker”, dikker en steviger, want uiteindelijk moet er wel ongeveer 40-70 liter bloed door zo’n systeem heen.

Het mooie is, dat je de shunt goed kunt voelen met je vingers. Het trilt namelijk. Met een stethoscoop hoor je vervolgens een sterke ruis en hoor je duidelijk dat er flink gepompt wordt, erg fascinerend! De patiënte had ook een “button hole”. Doordat er telkens op dezelfde plaats, hoek en diepte is geprikt, is er een “tunneltje” tussen de huid en het bloedvat ontstaan. Hierdoor kan er met een stompe naald geprikt worden. Dit heeft meer voordelen ten opzichte van een scherpe naald. Denk bijvoorbeeld aan het doorprikken van het vat.

Maar wat een impact op je (sociale) leven blijft dialyse toch. Patiënten moeten drie keer per week dialyseren en dat 4 uur lang (!). Zo heb ik nog even gezeten met een 23-jarige jongen. Een jongen zoals ik. Een jongen die ook houdt van voetbal, uitgaan en afspreken met vrienden. Alleen hoef ik als gezonde 18-jarige geen rekening te houden met een nierinsufficiëntie. ”Als ik de Oudejaarstrekking win, doneer ik eerst 1 miljoen euro aan de Nierstichting”, zei hij. Mooie woorden en ook inspirerend, dat het glas halfvol is bij deze jongen.

Het was een erg leuke, maar vooral ook een leerzame stage. Ik heb nu echt veel meer kennis over het dialyseren en daar wil ik vooral Lenie Wortelboer, mijn begeleidster, voor bedanken. Je bent een topbegeleidster! Het was een topdag. Het was ook prachtig om te zien hoe goed de sfeer in het team is. Van diëtiste tot magazijnmedewerker, ik heb met iedereen een leuk praatje kunnen maken en veel kunnen lachen.

Ik wil het Dialyse Centrum Groningen en het Noorderpoort bedanken voor deze meeloopstage. Zeker een aanrader voor leerling-verpleegkundigen!